დღეს საქართველომ თავისი თანამედროვე ისტორიის უმნიშვნელოვანესი ფიგურა და სულიერი წინამძღოლი, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, უწმინდესი და უნეტარესი ილია II დაკარგა. ეს არ არის მხოლოდ ერთი სასულიერო პირის გარდაცვალება — ეს არის 47-წლიანი ეპოქის დასასრული, რომელმაც დღევანდელი საქართველოს სახელმწიფოებრივი და სულიერი იერსახე ჩამოაყალიბა.
დღეს ჩვენ ქვეყანა დაობლდა.
ქვეყანამ დაკარგა სულიერი მამა და ერის უპირველესი გულშემატკივარი. მისი მოღვაწეობა იყო მაგალითი იმისა, თუ როგორ შეიძლება რწმენით, მოთმინებითა და დიდი სიყვარულით, ყველაზე რთულ პერიოდებშიც კი, ემსახურო საკუთარ ხალხს.
პატრიარქის წასვლა დიდი გამოწვევაა ჩვენი საზოგადოებისთვის, რათა დავამტკიცოთ, რომ ის მშვიდობიანი ფასეულობები, რაც მან დაგვიტოვა, ჩვენი სახელმწიფოებრიობის მყარ საფუძვლად დარჩება.
ვუერთდებით საერთო ტკივილს და ვუსამძიმრებთ სრულიად საქართველოს.
ბიოგრაფიული გზა და აღსაყდრება
ილია II (ერისკაცობაში ირაკლი ღუდუშაური-შიოლაშვილი) 1933 წელს ვლადიკავკაზში დაიბადა. მისი აღსაყდრება 1977 წლის 25 დეკემბრით თარიღდება. ეს იყო საბჭოთა ათეიზმის ხანა, ანუ პერიოდი, როდესაც ეკლესია უკიდურესად დასუსტებული გახლდათ. იმ დროს საქართველოში მხოლოდ რამდენიმე მოქმედი ტაძარი და მცირერიცხოვანი სამღვდელოება არსებობდა. მისი მმართველობის პერიოდში კი ეკლესია ყველაზე მაღალი ნდობის მქონე ინსტიტუციად იქცა. ამავე პერიოდში აღდგა ასეულობით ტაძარი და დაარსდა მრავალი საგანმანათლებლო კერა.
ილია მეორე, როგორც მშვიდობისა და სტაბილურობის გარანტი
როგორც იურისტისა და ჟურნალისტისთვის, ჩემთვის განსაკუთრებით ხაზგასასმელია პატრიარქის როლი ქვეყნის სამართლებრივი და სოციალური სტაბილურობის შენარჩუნებაში. ყველაზე კრიტიკულ მომენტებში — 9 აპრილის ტრაგედიისას, სამოქალაქო დაპირისპირებებისა თუ 2008 წლის ომის დროს — ილია II იყო ის ერთადერთი მორალური ავტორიტეტი, რომელიც მხარეებს სიმშვიდისა და დიალოგისკენ არა მარტო მოუწოდებდა, არამედ გარკვეულ შედეგებსაც აღწევდა.
მისი მოღვაწეობა ეფუძნებოდა პრინციპს, რომ ქვეყნის განვითარება შეუძლებელია შინაგანი მშვიდობისა და ეროვნული კონსენსუსის გარეშე. პატრიარქმა შეძლო, ეკლესია ექცია ხიდად ტრადიციულ ღირებულებებსა და თანამედროვე სახელმწიფოებრივ მისწრაფებებს შორის, რაც გადამწყვეტი აღმოჩნდა საქართველოს მშვიდობიანი ტრანსფორმაციისთვის.